Mariyam Mohamed

  މިއަދު އަޅުގަނޑު ކުރަމުންދާ މަސައްކަތްތަކާ މެދު ފިކުރުކޮށްލާއިރު، އަޅުގަނޑުގެ ހިތް ދަނީ 2020 ވަނަ އަހަރަށެވެ. އެއީ އަޅުގަނޑުގެ ނަފްސާނީ ދުޅަހެޔޮކަމުގެ ދަތުރުގެ ފެށުމެވެ. އެ ދަތުރުން އަޅުގަނޑު ވާސިލުވާނީ ކޮން މަންޒިލަކަށް ކަމެއް، އަދި އޭރު އަޅުގަނޑު އުނގެނެމުންދިޔަ ފިލާވަޅުތަކަކީ ފަހުން ޒުވާނުންނާއި، އާއިލާތަކާއި، މުއައްސަސާތަކާއި އަދި ފަރުދުންނާއެކު ކުރާނެ މަސައްކަތްތަކާ މިހާ ބޮޑަށް ގުޅިފައިވާ ކަންކަން ކަމެއް އޭރަކު ނޭނގެއެވެ. އޭރު އަޅުގަނޑުގެ ހަމައެކަނި ބޭނުމަކީ އަމިއްލަ ނަފްސު ދަސްކުރުމާއި، ނަފްސަށް ލިބިފައިވާ ޒަޚަމްތަކަށް ފަރުވާ ހޯދުމާއި، އިންސާނިއްޔަތާ ބެހޭގޮތުން އިތުރަށް އުނގެނުމެވެ. އެ ދުވަސްވަރުގެ އެންމެ ފުން ހަނދާނަކީ ލީސާ ނިކޮލްސްގެ ކްލާސްތަކެވެ. ބައެއް ރޭރޭ ރޭގަނޑު 9 އަކުން ފެށިގެން ފަތިހު 5 ޖަހަންދެން އެ ކްލާސްތަކުގައި އަޅުގަނޑު ވަގުތު ހޭދަކުރީމެވެ. މުޅި ދުނިޔެ ނިދާފައި އޮންނަ ވަގުތު ހޭލާ ހުރެ، އިންސާނުންނާއި، އިހުސާސްތަކާއި، ތަދުތަކާއި، ފަރުވާއާއި، ދިރިއުޅުމުގެ މަގުސަދާއި، ކުރިމަގުގެ ފުރުސަތުތަކާ ބެހޭގޮތުން ދެކެވުނު ވާހަކަތަކުން އަޅުގަނޑުގެ ހިތަށް ބޮޑު އަސަރެއް ކުރިއެ...

Sometimes when I look at the work I am doing today, I find myself going back to 2020, a time when I was still at the beginning of my own healing journey. I did not know exactly where that journey would take me, and I certainly did not know that some of the lessons I was learning then would become connected to the work I would later do with young people, families, organisations and individuals. I was simply trying to understand myself, heal parts of myself and learn more about human beings. One of the strongest memories from that period is Lisa Nichols and the classes I attended almost every night, sometimes from 9 PM until 5 AM. Those were long nights, but there was something about being awake when most of the world was sleeping and listening to conversations about human beings, emotions, pain, healing, purpose, and possibility that stayed with me. One of the lessons I remember most clearly was the idea that, although our circumstances may be completely different, human beings are not ...

މިފަހުން އަޅުގަނޑު ބަލާލި "The Diary of a CEO" ޕޮޑްކާސްޓްގެ އެޕިސޯޑެއްގައި ޑރ. ލިއޭން ޓެން ބްރިންކޭއާއެކު ދޮގުހެދުމާއި، މަކަރާއި ހީލަތް ހެދުމާއި، އިތުބާރު ކުރުމާއި އަދި މީހަކު ދޮގުހަދާކަން ދެނެގަންނާނެ ގޮތްތަކާ ބެހޭގޮތުން ވަރަށް ޝައުގުވެރި ވާހަކަތަކެއް ދެއްކެވިއެވެ. އަޅުގަނޑު އެ ވީޑިއޯ ބަލަން ފެށީ އާންމުކޮށް އަޅުގަނޑުމެންނަށް އިވޭ ގޮތަށް، މީހެއްގެ ލޮލަށް ބަލާލުމުން ނުވަތަ ހަށިގަނޑުގެ ހަރަކާތްތަކުންނާއި ހާސްވާ ގޮތުން ދޮގުހަދާކަން އެނގޭނެ ކަމަށް ހީކޮށްގެންނެވެ. ނަމަވެސް، އެ ވާހަކަތައް އަޑުއަހަމުން ދިޔަވަރަކަށް، މިއަށްވުރެ މާ ފުން ކަމަކާ މެދު އަޅުގަނޑަށް ވިސްނާލެވުނެވެ. އެއީ، އެހެން މީހުންގެ އަމަލުތަކަށް ބަލާފައި، އެމީހުންގެ ހިތުގައިވާ އެއްޗެއް ނުވަތަ އެމީހުންނަށް ކުރެވޭ އިހުސާސްތައް އަޅުގަނޑުމެންނަށް އެނގޭ ކަމަށް ކިތައް ފަހަރު ގަބޫލުކުރެވޭ ބާވައެވެ؟ އަޅުގަނޑުމެން އަބަދުވެސް ތިބެނީ މީހުން ދެނެގަތުމުގެ މަސައްކަތުގައެވެ. މީހަކު ހަތަރުކަޅި ހަމަނުކުރުމުން ނުވަތަ އަޑަށް ބަދަލު އައުމުން، މަޑުމައިތިރިވުމުން ނުވަތަ ޖަވާބުދޭން ލަސްވުމުން އެއީ ކޮންމެވެސް ކަމެއްގެ ނިޝާނެއް ކަމަށް އަޅުގަނޑު...

I recently watched a conversation with Dr. Leanne ten Brinke on The Diary of a CEO about deception, manipulation, trust, and how we try to recognise when someone is lying. I started watching it thinking it would be about the usual things we hear about: eye contact, body language, nervousness, and all those little signs people say can expose a liar. But as I listened, I found myself thinking about something much deeper: how often do we believe we know what another person is thinking or feeling simply because of what we observe in their behaviour? We are constantly reading people. We notice when someone avoids eye contact, when their voice changes, when they become quiet, when they take longer to answer, or when something about their behaviour feels different. Our brain naturally tries to make sense of these signals and quickly creates a story about what is happening. But what we observe and what we assume are not always the same thing. We Are Always Reading Between the Lines One of the...

  ހުކުރު ދުވަހެއްގެ މި މެންދުރުފަހު މަސައްކަތުގައި އިނދެ، ހޭލުންތެރި މުޖުތަމަޢެއް ބިނާކުރުމަށް ކުރަމުންދާ މި ދަތުރުގައި މިހާތަނަށް އާދެވުނު ހިސާބާމެދު އަޅުގަނޑު ފިކުރުކޮށްލީމެވެ. ކުޑަކުޑަ ޚިޔާލަކުން ފެށުނު މި މަސައްކަތް މިހާ ބޮޑަށް ފުޅާވެގެން ދިޔަ ގޮތާމެދު ބައެއްފަހަރު އަޅުގަނޑު އަމިއްލައަށްވެސް އަޖައިބުވެއެވެ. ދުނިޔޭގެ އެކި ކަންކޮޅުތަކުގެ ތަފާތު ގަޑިތަކަށް ފިތިގެން، ރޭގަނޑުގެ ގިނަ ވަގުތުތަކެއްގައި ތަޖުރިބާކާރުންގެ ސެޝަންތަކުގައި ބައިވެރިވެ އުނގެނުމުގައި ހޭދަކުރަން ޖެހުނު ކިތަންމެ ރެއެއް ދިޔައެވެ. ނަމަވެސް، އަބަދުވެސް އާ ކަންތައްތަކެއް އުނގެނުމަށް އޮންނަ ފުރުސަތުތަކުގެ މުހިންމުކަން ގަބޫލުކުރެވޭތީ، އެކަމަށް އަބަދުވެސް ވަގުތު ހުސްކުރަމެވެ. އަޅުގަނޑު އަބަދުވެސް ގަބޫލުކުރާ އެއް އަސާސަކީ، މެދުކެނޑުމެއްނެތި ކުރިއަށްދިއުމާއި ޚިދުމަތް ކުރުމުގައި ދެމިހުރުމެވެ. ކުރާ މަސައްކަތުގެ ނަތީޖާ ވަގުތުން ނުފެނުނު ކަމުގައިވިޔަސް، މެދުކެނޑުމެއްނެތި އުނގެނުމާއި، އުނގަންނައިދިނުމުގައި ދެމިހުރުެއްޖެނަމަ، އަޅުގަނޑުމެންގެ އަމިއްލަ ނަފްސަށާއި ވަށައިގެންވާ މާހައުލަށް ހެޔޮ ބަދަލުތަކެއް އަންނަން ފަށާނެއެވެ. އިން...

  As I sit here doing the work on a Friday afternoon, I keep thinking about how far I have walked on this path of building a conscious community. Sometimes I really wonder how I did it and how this small idea has continued to grow. There have been so many nights where I have been up attending sessions and learning from experts from different parts of the world because the timelines are different, but I keep making the time because I genuinely believe that there is always something new for us to learn. One concept I have always believed in is to keep moving forward and keep serving. We may not always see the result of our effort immediately, but when we continue putting in the work, learning and sharing, something starts to change, both within us and around us. What I find fascinating is that our brain is actually designed to learn and adapt. Every time we learn something new, our brain is making and strengthening connections between neurons. The more we practise and use what we lea...

  As I sit here listening to Surah Al-Kahf, it takes me back to my childhood. I remember how our house used to be filled with the recitation of the Qur’an, especially during prayers. All the children would line up together to pray, sometimes without really understanding the depth of what we were doing, but it was simply part of our life. We grew up seeing prayer, hearing Qur’an, watching our parents and elders, and being part of that environment. It was not something that needed to be explained to us every day because we were constantly exposed to it. Looking back now, I sometimes wonder why it is not the same anymore. Is it because we have changed? Have we forgotten our roots? Or has our lifestyle changed so much that the environment in which children are growing up today is completely different from what we experienced? And then I started wondering: has all this change really improved our children? I don't ask this question because I believe today's children are worse. In fac...

  ސޫރަތުލް ކަހުފުގެ ތިލާވަތް އަޑުއަހަން އިންއިރު، އަޅުގަނޑުގެ ކުޑައިރުގެ ހަނދާންތައް އާވެގެންދިޔައެވެ.  އަޅުގަނޑު މެންގެ ގޭތެރެއަކީ ކީރިތި ޤުރުއާނުގެ އަޑުން ގުގުމާލާފައިވާ ތަނެކެވެ. ޚާއްޞަކޮށް ނަމާދު ވަގުތުތަކުގައެވެ. ހުރިހާ ކުދިން އެކުގައި ސަފު ހަދައިގެން ނަމާދަށް ތިބޭ ހަނދާން ހުރެއެވެ. އޭރު  އަޅުގަނޑު މެން ކުރާ ކަންތައްތަކުގެ ފުންމިނެއް ނޭނގުނަސް، އެއީ  އަޅުގަނޑު މެންގެ ދިރިއުޅުމުގެ ބައެކެވެ.  އަޅުގަނޑު މެން ބޮޑުވީ ނަމާދުކުރާތަން ފެނި، ޤުރުއާނުގެ އަޑު އިވި، މައިންބަފައިންނާއި ބޮޑެތި މީހުންގެ އުޅުން ފެނި، އެ މާޙައުލެއްގެ ތެރޭގައެވެ. އެއީ ކޮންމެ ދުވަހަކު ކިޔައިދޭންޖެހޭ ކަންކަމެއް ނޫނެވެ. ސަބަބަކީ  އަޅުގަނޑު މެން އަބަދުވެސް ތިބީ އެކަންކަމުގެ ތެރޭގައި ކަމަށްވާތީއެވެ. މިއަދު އެ ހަނދާންތައް އާކުރާއިރު، ކަންކަން މިހާ ބޮޑަށް ބަދަލުވީ ކީއްވެގެންތޯ ހިތަށް އަރައެވެ. ބަދަލުވީ  އަޅުގަނޑު މެން ހެއްޔެވެ؟  އަޅުގަނޑު މެންގެ އަސްލުތައް ހަނދާން ނެތުނީ ހެއްޔެވެ؟ ނުވަތަ ދިރިއުޅުމުގެ އާދަކާދަތަކަށް އައި ބަދަލާއެކު، މިއަދުގެ ކުދިން ބޮޑުވާ މާޙައުލު  އަޅުގަނޑު މެން...